Date
Breast Cancer Ribbon

Archive for the ‘กลอนอกหัก’ Category

กลอนเศร้า บางทีเราก็ต้องยิ้มให้ได้ แม่อยากร้องไห้ที่สุด

posted by:

กลอนเศร้า

บางที คนเราก็ต้องยิ้มให้ได้

ในวันที่ อยากร้องไห้มากที่สุด

เข้มแข็งให้ได้ แม้ในวันที่ใจ อ่อนแอที่สุด

Cr.ตามภาพ

กลอนรัก คนที่ให้อภัยที่ง่ายที่สุดคือคนที่เรารัก

posted by:

กลอนสอนใจ

คนที่ให้อภัยเราง่ายที่สุด คือคนที่รักเรา ที่สุด

แต่คนที่ให้อภัยเรายากที่สุด

คือคนที่เคยรักเรา ที่สุด (เพิ่มเติม…)

กลอนอกหัก ไม่ทัก แต่อยากคุย

posted by:

กลอนรัก

ไม่ทัก แต่อยากคุย

เงียบ แต่โคตรคิดถึง

เฉยๆ แต่รู้ทุกการเคลื่อนไหว

Cr.ตามภาพ

กลอนสอนใจ ทุกคนมีอดีต แต่อย่าปล่อยใจไปกับมัน

posted by:

กลอนรัก

ทุกคนมีอดีต มีความหลังด้วยกันทั้งนั้น

มีแผลเป็นติดอยู่ที่ตัว

บางคนติดอยู่ที่ใจ

สลัดอย่างไรก็ไม่หลุด

ถ้าใจเราไม่ปล่อยวาง

กลอนอกหัก อย่าบอกว่าไม่มีเวลา

posted by:

กลอนรักหวานๆ

อย่าบอกว่า ไม่มีเวลา

เพราะคนที่เค้ารอเรา

เค้าอาจจะไม่เหลือเวลา

รอเราถึง วันพรุ่งนี้

Cr.ตามภาพ

กลอนอกหัก รักแล้วเป็นทุกข์ อย่าเรียกว่ารัก

posted by:

แอบรัก

ถ้าเรามอบความรู้สึกที่ดีๆให้ใครแล้ว

ใจเราต้องเป็นทุกข์

อย่าเรียกมันว่าความรัก

เพราะเหมือนกับเรากำลังฝืนทำอะไรบางอย่าง

จนบางครั้ง เขาอาจ

ไม่รู้สึกถึงความรู้สึกดีๆ

ที่เรามอบให้เขาเลย

Cr.ตามภาพ

กลอนอกหัก ไม่อยากคุยก็อย่าทำให้เจ็บ

posted by:

ไม่อยากคุย

ไม่อยากคุย ทำไมไม่บอกว่า ไม่อยากคุย

ทำไมต้องเงียบ ทำไมต้องหาย

ทำไมต้องไม่ตอบ

ทำไมต้องทำให้เห็นว่า

เล่นทุกอย่าง แต่ไม่เปิดอ่าน

มันรู้สึกแย่

Cr.ตามภาพ

กลอนรัก เวลารัก รักมากจนลืมเผื่อใจไว้ผิดหวัง

posted by:

กลอนทะลึ่ง

ทำไมการมีความรัก มันต้องมีเวลาสุขมากๆ

จนลืมไปว่าเวลาผิดหวังจะทรมาณแค่ไหน

แต่พอกลับกัน ถ้าเราเป็นทุกข์เราก็ไม่รู้จะทำให้ ตัวเอง

หลุดจากวังวนอันโหดร้ายนี้ได้อย่างไร

การที่เขาไม่สนใจ ไม่ใส่ใจ เหมือนอย่างที่เคยได้รับ

มันเหมือนกับว่า เธอรักฉันน้อยลง หรือเธอมีคนใหม่

ในเมื่อวันยังรักเธอ ฉันควรทำอย่างไรต่อไป

Cr.ตามภาพ

กลอนรัก ชีวิตไม่ได้สำเร็จรูปทุกอย่าง มองแค่คนที่พร้อมไปด้วยกันดีกว่า

posted by:

กลอนรัก

ชีวิตผมมันไม่ได้สำเร็จรูปหรอกนะ

ผมเลยไม่ได้มองหา ผู้หญิงที่ดีพร้อม

แต่ผมมองหา คนที่พร้อมจะไปด้วยกัน

Cr.ตามภาพ

กลอนอกหัก อะไรเก่าๆก็ทำให้คิดถึงคนเก่าๆ

posted by:

กลอนเศร้า

กลับไปอ่านอะไรเก่า มันก็อดนึกไม่ได้ว่า

เราเคยคุยกันแบบนั้นได้ยังไง แล้วทำไม

วันนี้เรากลายเป็นแค่คนแปลกหน้าของกัน

ไม่มีแม้คำทักทาย

Cr.ตามภาพ